جلسه ی چهارم کلاس وراندا را با آموزش اعداد بزرگتر از بیست شروع می کنیم. بچه ها ابتدا باید رابطه ی بین اعداد، ریتم و قاعده ی حاکم بر هر عدد را کشف کنند. کمی بعدتر متوجه می شوند که شیوه ی بیان اعدادِ از هفتاد به بعد در فرانسه با کشورهایی مثل بلژیک یا سوییس متفاوت است. کمی که اعداد را با هم تمرین می کنیم، می رسیم به چگونگی دادن شماره ی تلفن. یکی از مهم ترین کاربرد شناخت اعداد، توانایی ثبت شماره تلفن دیگران و یا دادن شماره تلفن خودمان به دیگران است. بچه ها یاد می گیرند که باید رقم های شماره ی موبایلشان را مثل فرانسوی ها دو تا دو تا بیان کنند. اما چه کار کنیم که هم اعداد را مرور کرده باشیم و هم شیوه ی بیان شماره ی تلفن را یاد گرفته باشیم و در عین حال از تکرار اعداد خسته نشویم؟ استاد از بچه ها می خواهد که موبایل هایشان را رو کنند! بعد از بچه ها می خواهد اعدادی را که می شنوند، شماره گیری کنند. شماره موبایلش را دو تا دو تا می خواند و هر که زودتر اعداد را وارد کند و با او تماس بگیرد، برنده است و باید شماره اش را برای بقیه ی بچه ها بخواند. خوب چندتایی شماره در شبکه موجود نبود، صبح جمعه ای چند نفری را هم با شماره گیری اشتباه، بد خواب کردیم اما در نهایت بچه ها طریقه ی بیان شماره ها و اعداد را یاد گرفتند! بخش یادگیری اعداد وقتی کامل شد که آن را با لوتو همراه کردیم. به هر کدام از بچه ها یک یا چند تایی برگه ی اعداد داده شد. استاد عدد روی مهره ها را یک به یک می خواند و بچه ها باید ردیف های اعداد روی ورقه ها را پر می کردند. خوب حواسمان را جمع کردیم تا هیچ عددی را جا نیندازیم و یا تلفظ شماره های شبیه به هم را با هم اشتباه نکنیم، هر که زودتر یک ردیف و بعد یک برگه را کامل می کرد، برنده بود.

حین یاد گرفتن روش بیان تاریخ روز و ماه و سال به فرانسه، استاد یادآوری می کند که امروز هشت مارس است. روی تابلو می نویسد:la journée des femmes و بعد می رسیم به یک نکته ی گرامری و ترجمه ای جالب در تفاوت این عبارت با عبارتِ la journée de la femme که امروزه فعالان برابری حقوق زنان کمتر از آن استفاده می کنند. او توضیح می دهد که وقتی از des به جای de la استفاده می کنیم، درواقع به جای در نظر گرفتن یک هویت واحد برای همه ی زنان، هویت های متفاوت زنان را پذیرفته و به آن احترام گذاشته ایم. این طور بود که ما در کنار یک نکته ی گرامری، با یک ظرافت کلامی و معنایی در زبان فرانسه آشنا شدیم. چیزی که شاید حتی زبان خودمان یا زبان انگلیسی از آن بی بهره باشد.


نکته ی جالب دیگر کلاس این هفته در مورد شیوه ی به خاطر سپردن کلمات بود. چه طور یک کلمه در حافظه ماندگار می شود؟ آیا فقط حفظ کردن واژه ها کافی است؟ چند واژه را با چند بار تکرار یاد بگیریم که فرانسه بلد باشیم؟ چه طور کلمات یک زبان دیگر انقدر به حافظه ی ما آلرژی دارند؟! ما برای بهتر به خاطر سپردن معنای واژه ها چه کار باید بکنیم؟ خوب، خیلی از کلمات، با یک ریشه یابی ساده بسیار زودتر به خاطر سپرده می شوند و بهتر در یاد می مانند. مثلا فعل compter به معنای حساب کردن را چه طور به یاد بسپاریم؟ خوشبختانه ما ده ها کلمه در فارسی داریم که به طور روزمره از آن استفاده می کنیم و اگر بدانیم بسیاری از این کلمات ریشه ی فرانسه دارند، به خاطر سپردن هم خانواده های فرانسوی آن ها برایمان آسان تر می شود. مثل کلمه ی کنتور که صفت فعل copmter است. گاهی برای به خاطر سپردن یک کلمه، می شود با یک ریشه یابی ساده یا با کمک کلمات مشتق شده از آن که معنی شان را می دانیم، کار را آسان تر کنیم یا می شود اصطلاحات و کلمات ترکیبی را شکست و هر جز را به طور جداگانه معنی یابی کرد. گمان می کنم امروز به همه مان حسابی خوش گذشت، البته به جز آن چند نفری که صبح جمعه را با صدای زنگ موبایلشان آغاز کردند!

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید